شما می توانید با ارسال ایمیل خود ، بصورت رایگان مشترک شده و از بروزسانی مطلع شوید.

ایمیل خود را وارد کنید:

گاز خردل

mustard-gas-250_tcm18-156888Sulfur-mustard-2D-skeletal

خردل گوگردی ، خردل گوگرد  یا سولفور موستارد ( بیس (2-کلرو اتیل) سولفید )، معمولا به عنوان گاز خردل شناخته شده است . یک دسته از عوامل جنگ شیمیایی می باشد که قابلیت ایجاد تاول های بزرگ را بر روی پوست و ششی که در معرض آن قرار گرفته اند را داراست و دارای اثرات مخرب و دراز مدت بر روی پوست، چشم، سیستم تنفسی و دستگاه گوارشی است . گاز خردل عامل آلکیله کننده و سرطانزا نیز هست.. خردل گوگرد خالص بی رنگ و مایعی چسبناک در دمای اتاق است. هنگامی که در فرم های ناخالص، از جمله به عنوان عوامل جنگ استفاده می شود دارای رنگ زرد – قهوه ای و دارای بوی شبیه گیاهان خردل، سیر، ترب کوهی می باشد علت نامگذاری آن به عنوان گاز خردل نیز به همین دلیل می باشد. این گاز به عنوان سلاح شیمیایی در جنگ جهانی اول و نیز جنگ ایران و عراق به کار رفت.

همان طور که در شکل زیر نشان داده شده است این ترکیب به راحتی به وسیله واکنش جانشینی نوکلئوفیلی درون مولکولی تشکیل یک حلقه یون سولفونیوم می کند و یک یون کلر آزاد می کند. این ترکیب واسطه بسیار واکنش پذیر می باشد و می تواند به طور همیشگی نوکلئوتید گوانین را در رشته DNA آلکینه کند. که مانع از تقسیم سلولی و نهایتا منجر به مرگ سلولی برنامه ریزی شده و یا  اگر مرگ سلول فوری نیست، DNA آسیب دیده ممکن است منجر به توسعه سرطان شود. سولفور موستارد در آب زیاد محلول نیست اما در چربی بسیار محلول است که به جذب سریع آن به داخل پوست کمک می کند.

800px-Mustard-dna

 

VN:F [1.9.22_1171]
Rating: 7.0/10 (9 votes cast)
VN:F [1.9.22_1171]
Rating: +5 (from 9 votes)
گاز خردل, 7.0 out of 10 based on 9 ratings
fenn

جان بنت فن (به انگلیسی: John Bennett Fenn) (زاده ۱۵ ژوئن ۱۹۱۷ - درگذشته ۱۰ دسامبر ۲۰۱۰) در شهر نیویورک زاده شد و با خانواده‌اش به کنتاکی در طول رکود بزرگ نقل مکان کرد. دکترای خود را از دانشگاه ییل دریافت کرد. او در دانشگاه ییل و دانشگاه ویرجینیا و آزمایشگاه‌های صنعتی٬تحقیقاتی در مونسانتو کار می‌کرد. او «برای توسعه روش‌های شناسایی و تجزیه و تحلیل ساختار مولکولهای بیولوژیکی و توسعه طیف نگاری با رزونانس مغناطیسی هسته‌ای» در سال ۲۰۰۲ به همراه کیوتی تاناکا و کورت ووتریش موفق به دریافت جایزه نوبل شیمی شد.